Ένα απλό παράδειγμα για την αποχή

Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι εκ των οποίων οι 30 είναι αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από το δικομματισμό. Ας δούμε τι γίνεται αν ΚΑΙ οι 30 ψηφίσουν μικρά έως πολύ μικρά κόμματα:

Οι ψήφοι είναι αυθαίρετοι και τυπικοί

Ψηφοφόροι : 100
Έγκυρα : 100
Έλαβαν:
ΠΑΣΟΚ : 29 (29%)
ΝΔ: 28 (28%)
ΚΚΕ: 5 (5%)
ΣΥΡΙΖΑ: 5 (5%)
ΛΑΟΣ: 5 (5%)
Οικολόγοι : 5 (5%)
Δράση: 5 (5%)
Φιλελεύθερη συμμαχία: 2 (2%)
ΚΚΕ Μ-Λ: 2 (2%)
Χρυσή Αυγή: 1 (1%)
ΕΝΑΝΤΥΑ: 1 (1%)
Ένωση Κεντρώων: 2 (2%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
ΑΣΚΕ: 1 (1%)
Ουράνιο τόξο: 2 (2%)
Κόμμα νέων: 2 (2%)
ΟΑΚΚΕ: 1 (1%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
Ελληνική Ενότητα: 1 (1%)
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών: 1 (1%)

Κοιτάξτε τώρα πόσο δραματικά αλλάζουν τα ποσοστά των κομμάτων αν οι 10 από αυτούς τους 30 απέχουν, οι υπόλοιποι 10 ρίξουν λευκό και οι υπόλοιποι 10 άκυρο:

Ψηφοφόροι : 100
Προσήλθαν: 90 (αποχή 10%)
Έγκυρα : 80 (10 άκυρα)
Λευκά: 10
Έλαβαν: (επί των εγκύρων πλην λευκών)
ΠΑΣΟΚ : 29 (42,6%)
ΝΔ: 28 (40%)
ΚΚΕ: 4 (5,7%)
ΣΥΡΙΖΑ: 4 (5,7%)
ΛΑΟΣ: 3 (4,2%)
Οικολόγοι : 1 (1,4%)
Δράση: 1 (1,4%)

Βλέπετε τη δραματική αλλαγή των ποσοστών;

Πώς αποχή-άκυρο-λευκό βοηθάνε το δικομματισμό;

Έχω αναφέρει ότι η απαιδευσία των Νεοελλήνων είναι κορυφαία. Γι αυτό, είναι πολύ χρήσιμο να λέμε ξανά και ξανά τα αυτονόητα, μήπως και πάρει χαμπάρι ο λαός. Ακούω όλο και πιο συχνά -και μάλιστα επίσημα από γνωστούς δημοσιογράφους- να καλείται ο λαός να απέχει από τις Ευρωεκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Αν διαφωνείτε με το σύστημα, μην απέχετε! Ψηφίστε κάτι άλλο από τα κόμματα που απορρίπτετε.

Διαβάστε περισσότερα για το θέμα...

Mέχρι και η Τρέμει τα έχει με τους bloggers

Τελευταία έχει ξεσπάσει διαμάχη για τους bloggers και τα τεκταινόμενα στο «χώρο». Θα προσέξατε βέβαια ότι τη μεγάλη φασαρία την κάνουν άνθρωποι των ΜΜΕ. Με τους bloggers σίγουρα δεν μπορείς να συμφωνήσεις σε όλα. Όμως σε ένα μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι. Η ελευθερία που προσφέρει προς το παρόν o «χώρος» και εκφράζεται από τους bloggers ενόχλησε πολλούς. Ουσιαστικά όμως δεν τους ενόχλησε ο λόγος, αλλά ο αντίλογος.
Μέχρι σήμερα τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξαθλίωσης) δεν είχαν αντίλογο. Πάρτε για παράδειγμα τα κρατικοδίαιτα κανάλια, έντυπα, ραδιόφωνα και άλλα, όπου ο κάθε εγκάθετος κομματόσκυλος εφάρμοζε τη γραμμή τού εκάστοτε εξουσιαστή. Μήπως θέλετε να μιλήσουμε για τα ιδιωτικά μέσα; Ο κακός χαμός και εκεί. Όλοι αυτοί λοιπόν έκαναν τη δουλίτσα τους χωρίς αντίλογο και ξαφνικά βρέθηκαν χιλιάδες φωνές που τους ξεβράκωσαν. Οι εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες των ιστοσελίδων δεν στέρησαν μόνο έσοδα από τους «παραδοσιακούς», υπάρχει και ο φόβος να «μην περάσει η γραμμή» από την οποία βγάζουνε το παντεσπάνι τους.
Είναι τόση μεγάλη η αγωνία των τηλεοπτικών καταρχάς, «δημοσιογράφων» που προσπαθούν να μπούνε στο παιχνίδι του διαδικτύου «χτίζοντας» τις δικές τους, παράλληλες των εκπομπών τους, σελίδες. Το να βγάζεις σκάνδαλα καλυπτόμενος κάθε φορά από διαφορετικό κόμμα με τις πλάτες του καναλάρχη ( οποίος τα «παίρνει» από τον εντολέα πολιτικό και τα δίνει σε δικηγόρους για να βγάλουν τον «μέγα ρεπόρτερ» δημοσιογραφάρα, αδιάφθορο και ήρωα) είναι πανεύκολο. Αν αρχίσουμε να αριθμούμε δημοσιογράφους που θα «έκαιγαν» ανθρώπους της εξουσίας με στοιχεία, αλλά αντί γι’ αυτό είδαν την πόρτα του Μέσου, θα μας πάρει το πρωί. Αυτή η «τσίχλα» των αδιάφθορων του χώρου είναι σαν να λες: «Σκατά με άρωμα μέντας». Τα blogs προς το παρόν δεν έχουν κάμερα και αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τους bloggers και μειονέκτημα για το δημοσιογραφικό μόντελιγκ γιατί το θέμα δεν είναι τί θα πω αλλά «πώς θα βγω».
Το δεύτερο χτύπημα έγινε στην έντυπη δημοσιογραφία. Αφού δεν κατάφεραν να τραβήξουν κόσμο στα περίπτερα ούτε όταν σου έκαναν δώρο χύτρα ταχύτητος, αντιλήφθηκαν ότι διώχνοντας αρθρογράφους με ούμπαλα και ρεπόρτερς με τσαγανό, οι εφημερίδες τους μόνο για να τυλίγεις αβγά από το χωριό κάνουν. Αν εξαιρέσεις τρεις αρθρογράφους (π.χ τον κ. Χ. Γιανναρά), τα υπόλοιπα θέματα είναι αντιγραφή θεμάτων εφημερίδων του εξωτερικού. Και αυτό γιατί οι δημοσιογράφοι των ξένων εντύπων είναι κατά πλειοψηφία free lancers και αυτό σημαίνει ότι αν έχεις το θέμα, έχεις δουλειά και δεν τους νοιάζει είσαι - δεν είσαι «γιος παλαιού συναδέλφου». Μπορεί να έχουν τους χαρτογιακάδες τους και αυτοί αλλά τα φράγκα στην εφημερίδα θα τα φέρει και θα τα πάρει όποιος βάζει το χέρι του στην φωτιά.
Οι bloggers έκαναν καλή δουλειά γιατί ξεκόλλησαν ένα μεγάλο κομμάτι Ελλήνων από τις fast food ειδήσεις και κάθε φορά που γράφουν, κάνουν τον αναγνώστη του post να ψάχνει. Και όταν αρχίσεις να ψάχνεις σκέφτεσαι και όταν σκέφτεσαι έχεις άποψη (μεγάλο αμάρτημα για τους καρεκλοκένταυρους).
Είναι σίγουρο ότι οι «παραδοσιακοί» θα φωνάξουν κι άλλο, θα κάνουν τα πάντα, γιατί προς το παρόν τουλάχιστον δεν τον ελέγχουν το «χώρο». Ομάδες ανθρώπων που καταπιέστηκαν από την επιβολή του «ξέκωλου» συναντήθηκαν τρομάζοντας τους «ρυθμιστές» με τον αριθμό τους. Άνθρωποι που μπήκαν στο περιθώριο επειδή δεν «εξυπηρετούσαν» βγήκαν στην επιφάνεια. Τέχνη και άλλα πολλά που μας στερούσαν εξωνημένοι «διανοούμενοι» και γλείφτες του συστήματος τώρα τα δίνεις ή τα παίρνεις αν το επιθυμείς. Θυμηθήκαμε το τι σημαίνει επιλογή στη ζωή, γιατί μας τη στερούσαν με την επιβολή.
Το μόνο όπλο των αγγελιοφόρων (γιατί δημοσιογράφοι δεν είναι ούτε κατά διάνοια), είναι να βάλουν στους bloggers το σαράκι που λέγεται «πρωτιά». Είναι κάτι σαν την AGB. Πόσες επισκέψεις έχει, αν βγάλει πρώτος το θέμα, αν μένουν πολλή ώρα στο blog. Αυτό το παιχνίδι, αν το παίξουν με τους επαγγελματίες του έξω χώρου, θα το χάσουν σίγουρα. Η ποιότητα του θέματος και της είδησης είναι το ζουμί και εκεί την πάτησαν οι μιντιάδες. Μην την πατήσουμε κι εμείς. Γιατί όπως έλεγαν και οι παλιοί: «Αν δεν έχεις να πεις κάτι, μην λες τίποτε»

Το πρόβλημα...blogger

Διαβάστε περισσότερα για το θέμα...

ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ 26 τζαμιά στην ΑΘΗΝΑ?

Αυτή τη στιγμή, στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας, υπάρχουν 26 οργανωμένα τζαμιά (αραβικά και ασιατικά) και περίπου άλλοι 30 χώροι που προσφέρονται για καθημερινή προσευχή των μουσουλμάνων μεταναστών και είναι λιγότερο έως καθόλου οργανωμένοι.

Κάποιοι από αυτούς συντηρούνται από εράνους που γίνονται μεταξύ των μελών της κοινότητας, κάποιοι -η πλειονότητα- από την Ενωση Μουσουλμάνων Ελλάδος και άλλους συνδέσμους και κάποιοι από ιδιώτες.

*Βέβαια, υπάρχει και τζαμί σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών για τους μουσουλμάνους πελάτες του, αλλά και ένας χώρος στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών για τους αλλόθρησκους φοιτητές της πόλης.

Οι 40 ιμάμηδες

Τέσσερις από τους οργανωμένους χώρους λατρείας στην Αθήνα συντηρούνται από την κοινότητα των Πακιστανών, δέκα από την κοινότητα των Μπαγκλαντεσιανών και άλλοι δέκα από την κοινότητα των Αράβων, στους οποίους, όμως, μπορούν να συγκεντρώνονται μουσουλμάνοι ανεξαρτήτως εθνικής ταυτότητας.

*Το πιο οργανωμένο τζαμί δημιουργήθηκε πρόσφατα στο Μοσχάτο με χρήματα σαουδάραβα επιχειρηματία. Το διαχειρίζεται το Ελληνοαραβικό Μορφωτικό Κέντρο.

*Ο αριθμός των μουσουλμάνων κληρικών ιμάμηδων που αντιστοιχούν σε αυτά τα τζαμιά φαίνεται να μην ξεπερνά τους 40. Και εδώ, ωστόσο, επικρατεί καθεστώς «παρανομίας», καθώς οι πράξεις των ιμάμηδων εκτός Θράκης δεν αναγνωρίζονται από την ελληνική πολιτεία.

Στην πράξη, πάντως, κάθε κοινότητα μουσουλμάνων διαθέτει και τον δικό της ιμάμη. Είναι και αυτός μετανάστης, που έχει τελειώσει κάποια ιερατική σχολή. Ορίζεται από την κοινότητα των μουσουλμάνων σε συνεννόηση με την πρεσβεία τους. Πληρώνεται είτε απευθείας από κάποιον σύνδεσμο ή με έρανο μεταξύ των μελών της κοινότητας.

ontimezero.blogspot.com/2008/10/blog-post_09.html

Διαβάστε περισσότερα για το θέμα...

Οι εργαζόμενοι παθαίνουν μολυβδίαση στην Sunlight

Τι συμβαίνει στο εργοστάσιο κατασκευής μπαταριών Sunlight ΑΒΕΕ στην Ξάνθη, συμφερόντων Παν. Γερμανού; Εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η τήρηση των μέτρων ασφαλείας είναι πλημμελής, με αποτέλεσμα αρκετοί να παρουσιάζουν στο αίμα τους τιμές μολύβδου πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Στο θέμα έχουν εμπλακεί η ΓΣΕΕ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου. «Πολιτική της εταιρείας είναι να δίνει στο προσωπικό άδειες, πολλές φορές άνευ αποδοχών, σε όσους εμφανίζουν τιμές μολύβδου πάνω από τα όρια, μέχρι να μειωθούν και να ξαναγυρίσουν "καθαροί"», υποστηρίζει η Μαρία Σταυρίδου νομική εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ. Η ασθένεια «μολυβδίαση»

**Η αφορμή για τον αναβρασμό φαίνεται να δόθηκε στα μέσα του 2007, όταν πήγαν στο Θριάσιο Νοσοκομείο, στο Τμήμα Ιατρικής Εργασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος, πέντε εργαζόμενοι για σε εξετάσεις.

**Οπως αναφέρεται στη γνωμάτευση του διευθυντή του τμήματος Στ. Κωστόπουλου, «διαπιστώθηκε ύστερα από ιατρική, κλινική και εργαστηριακή εξέταση ότι πάσχουν από επαγγελματική ασθένεια μολυβδίαση. Ο ένας εξ αυτών νοσηλεύτηκε σε βαριά μορφή». Ο γιατρός γίνεται πιο συγκεκριμένος: «Ειδικά ο Θ. Σιμουλίδης παρουσίαζε στο αίμα μόλυβδο 115 μg/100 ml με όριο τα 40. Διαγνώσαμε βαριάς μορφής οξεία μολυβδίαση. Βρισκόταν στα πρόθυρα εγκεφαλικού. Στους υπολοίπους έγινε σύσταση αποχής απ' την εργασία για καθορισμένο χρόνο και πήραν αναρρωτικές άδειες».

Ο ειδικός γιατρός εργασίας και σύμβουλος της εταιρείας Στ. Γουσόπουλος αμφισβητεί ευθέως τη γνωμάτευση του Θριασίου: «Εξετάζοντας τους ιατρικούς φακέλους των πέντε συμπέρανα ότι δεν πρόκειται για μολυβδίαση αλλά για μολυβδιαιμία, δηλαδή ύπαρξη αυξημένων τιμών μολύβδου στο αίμα. Από την κλινική εξέταση προκύπτει ότι όλα είναι φυσιολογικά».

Ο Στ. Γουσόπουλος διαφωνεί, τέλος, και για τα όρια που θέτει το Θριάσιο:

«Η ανώτατη δεσμευτική βιολογική οριακή τιμή επαγγελματικής έκθεσης σύμφωνα με τη νομοθεσία είναι τα 70 μg/100 ml. Από τα 40 μg/100 ml και μετά προβλέπεται η εφαρμογή μέτρων προστασίας ώστε να μην υπερβαίνεται η ανώτατη βιολογική τιμή. Ορισμένοι εργαζόμενοι κάνουν καλή χρήση συστάσεων και προτροπών κι ορισμένοι αδιαφορούν. Μόνο ένας από τους 250 βρέθηκε με τιμή πάνω από 70».

Διαβάστε περισσότερα για το θέμα...